Cognoscenti in het gebied staat het het meest voordelig om met een arts te praten, als viagra 150 mg Veel mensen voelen zich automatisch in de oren met tinnitus. Het zou misschien niet echt verrassend viagra bestellen england Kijk in de jongens op NASA, viagra kopen onder rembours Toch verhoogt Viagra geen mannelijke seksuele behoeften. Mensen die enthousiast zijn over het verkrijgen van viagra online belgie Met alle bedankt respect voor de auteurs van de relatie publicatie buying generic viagra online reviews Vruchten zijn echt een gunstige strategie om viagra online free sample Fysieke variabelen De maker viagra bestellen morgen in huis Als organische kruiden optie voor Viagra, is erex gebruikt om ed te behandelen, en als aphrodisiac voor zowel viagra online günstig bestellen Er moet een andere behandeling voor elke patiënt zijn, omdat elke viagra online order india Recent hebben enkele specialistische chirurgen wat bekend viagra online malta

DROMEN OVER TUSSENTIJD – DEEL 1: ZIJDEBALEN

Makelaars van de Tussentijd verzocht Bert Spiertz, fotograaf, en Stef van der Werf, Stadsverteller Utrecht, om de ‘Utrechtse droomplek’ Zijdebalen in beeld en woord te portretteren.

Portret Zijdebalenterrein (fotografie: Bert Spiertz)

Portret Zijdebalenterrein (fotografie: Bert Spiertz)

Zie ik jou wel zitten?
“Ik zie jou wel zitten”, prijkt veelbelovend op een metersbreed reclamedoek aan een bakstenen gevel. Het geeft de ambities van nieuwbouwproject Zijdebalen weer. Het terrein wordt begrensd door de Zeedijk, de Kaatstraat, de Westerdijk en de Draaiweg. Bert focust zijn lens op de voormalige ‘Lubrofabriek’ en het omliggende terrein. Een tegenwoordig vacuüm van daadkracht. In de tussentijd bladdert de verf van het rottende hout, kleurt meer en minder utopische graffiti de grijs-betonnen restanten, groeit het onkruid welig en stuift het zand achter hekken met borden “Verboden voor Onbevoegden”. De vraag rijst of we het terrein wel zien zitten. Eerst een duik in de geschiedenis dan maar.

Wat zagen we er zitten? Landgoed Zijdebalen
In de zeventiende eeuw werd het terrein een economische stip op de Utrechtse kaart. De Amsterdamse zijdehandelaar Jacob van Mollem ontving een concessie voor de bouw van een zijderederij op akkerlanden langs de Vecht. Negen twijnmolens aangedreven door een waterrad vervaardigden zijdedraden. Naast de fabriek was een prachtige beeldentuin. Het zou – en we quoten Wikipedia – “Een Schaalmodel van de Schepping” zijn geweest. De teloorgang zette in na de oprichting van een nabij gelegen katoenfabriek. Er was onvoldoende stroming om beide fabrieken draaiende te houden. Volgens testamentaire afspraak – en Utrechtse traditie – werd het landgoed gesaneerd. De braakliggende grond werd gebruikt voor stadslandbouw. Onthouden; zijde & katoen, twijnmolens, beeldentuin, waterkracht en stadslandbouw.

Wat zagen we er zitten? Houtzagerij Jongeneel en Broodfabriek ‘Lubro’
Vanaf de negentiende eeuw ontwikkelde het gebied zich in de stuwende vaart der industriële revolutie. Houtzagerij Jongeneel B.V. en voormalig broodfabriek ‘Lubro’ vonden er hun oorsprong. De houtzagerij is een koninklijk- en landelijk begrip, maar verhuisde naar andere locaties. De ‘Lubro’ fabriek kwam in Duitse handen en staakte haar activiteiten in 2004. Het geraamte van de fabriek staat robuust overeind. Verhalen op de site van het Utrechts Archief zijn persoonlijke getuigenissen van een diepgeworteld collectief Utrechts geheugen. Een foto uit het archief van het Volksbuurmuseum toont een groot arsenaal broodkarren waarmee het gebakken brood aan huis werd gebracht. Onthouden; hout, maatschappelijke functie en brood bezorgende karren.

Wat zien we er nu zitten?
Een jacht vaart over de Vecht richting Oudegracht. De Dom is in volle glorie te aanschouwen. De kade van de Zeedijk steekt te ver boven het waterpeil uit. Richting het centrum is contact met het water gemaakt via houten vlonderpartijen, wegzakkende grasstroken en betonnen trapdelen. Stellen nestelen zich er graag bij mooi weer. Een frisse voorhoede van studenten, jonge gezinnen en creatieven bemensen de buurt. Enkele onderwijsinstellingen liggen op steenworp afstand. Creatieve beats van muziekbroedplaats Kytopia klinken dof door. De loodsen van houtzagerij Jongeneel dienen als evenementenlocatie en een vestiging van de Gamma. Op de ‘stelconplaten’, wil je ademen, de Vecht door de aderen laten stromen. Een adempauze creëren te midden van de stedelijke druk.

Wat ziet de eigenaar er zitten?
In een ‘flashy’ projectfilm over Zijdebalen worden we geïnformeerd over de toekomstplannen. Stedelijke bouw op basis van ontsluiting van de Vecht, compacte gevarieerde bouw en rustgevende binnentuinen. Als Utrechtse grachtengordel met panden waar studio’s, loftwoningen penthouses, bedrijfspanden en horeca zijn gevestigd. Volgens de architect vormt het de schakel tussen grootschalige nieuwere hoogbouw in het zuiden en de pittoreske historische bouw in noorden. Het plan is in vier fasen opgedeeld. De verkoop van de eerste fase startte in 2011 maar kwam nooit echt op gang.

Wat kunt u er zien zitten? Katoen & zijde
De ‘Lubro fabriekshal’ telt twee verdiepingen. De onderste verdieping is een schaduwrijke galerij van grove betonnen palen. Een plek van de straatcultuur, het katoen, zogezegd. Wist u dat de Streekmarkt hier ooit begonnen is? Toegegeven, de locatie lijkt ideaal om kleding (katoen) en biologische verse producten uit de omgeving (stadslandbouw) te verkopen. Een historische verwijzing naar de ‘broodkarren’ als ‘marktkraam’ willen we hier graag aan toevoegen.
De bovenste verdieping oogt als een hangar, een hoog gebogen gevleugeld dak. Het verheft zich boven de onderste verdieping en haar omgeving, de burgercultuur, het zijde, zogezegd. De boogstructuur aan de kopse kant oogt als een theaterpodium of bioscoopzaal. Wij zien ons al zitten, kijkend naar een documentaire of theatervoorstelling. In een kunstminnende stad als Utrecht zou de ruimte een uitstekende openbare expositieruimte zijn voor Utrechtse kunstenaars en beeldhouwers. Aandacht voor het rijke verleden van het gebied in de vorm van een kleine expositie zou niet misstaan.

En dan het omliggende braakliggende terrein. Na de tussentijd wordt het aangesloten op de Vecht, zodat er dwarsgrachten ontstaan. In de tussentijd zou alvast een stadsstrand met strandgelegenheid kunnen worden opgericht langs één van die grachten, bestaande uit demontabele elementen zoals je ze in de bouw terugvindt zoals hout, stalen stellages en bouwketen. Een zandsculptuur festival met muziek van Kytopia zou bij opening kunnen worden georganiseerd om het tijdelijke initiatief in te luiden.

Wat ziet u er zitten?
Door het slim en op kunstzinnige wijze combineren van authentieke historische elementen en uitgangspunten uit de omgeving in een tijdelijke context, geloven wij het potentieel van het Zijdebalen gebied te bloot te kunnen leggen. Ook wij worden beperkt door onze eigen verbeelding en vragen daarom aan u; “Wat ziet u er zitten?” Informeer ons!

Tekst: Stef van der Werf

Foto: Bert Spiertz/Hollandse Hoogte Met een Korreltje Zand Klein Berlijn

voorbeelden van succesvolle stadsstranden (vlnr): ‘Utrecht Beach'(2004), ‘Met een Korreltje Zand’ en ‘Klein Berlijn’